וַיֹּ֣אמֶר יוֹאָ֗ב יוֹסֵף֩ יְהוָ֨ה עַל־עַמּ֤וֹ ׀ כָּהֵם֙ מֵאָ֣ה פְעָמִ֔ים הֲלֹא֙ אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ כֻּלָּ֥ם לַאדֹנִ֖י לַעֲבָדִ֑ים לָ֣מָּה יְבַקֵּ֥שׁ זֹאת֙ אֲדֹנִ֔י לָ֛מָּה יִהְיֶ֥ה לְאַשְׁמָ֖ה לְיִשְׂרָאֵֽל׃
האָט יוֹאָבֿ געזאָגט: זאָל גאָט מערן זײַן פֿאָלק הונדערט מאָל אַזױ פֿיל װי זײ זײַנען! זײַנען זײ ניט אַלע, מײַן האַר מלך, קנעכט צו מײַן האַר? צוּ װאָס פֿאַרלאַנגט דאָס מײַן האַר? נאָך װאָס זאָל עס זײַן פֿאַר אַ זינד אױף ישׂראל?
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.